واینت در گزارشی از یکی از محرمانهترین یگانهای نیروی هوایی اسرائیل، صحنه فرود شبانه یک هواپیمای هرکولس در دل بیابان را روایت میکند، که بدون چراغ روی زمین مسطح فرود آمد و دو سرباز مجهز به بیسیم و تجهیزات دید در شب آن را تا توقف کامل زیر نظر داشتند. این فرود بخشی از رزمایش یگان باند فرود موقت یا یگان ۵۷۰۰ بود؛ این یگان همراه شلدگ و یگان ۶۶۹، زیرمجموعه بال نیروهای ویژه نیروی هوایی اسرائیل، موسوم به بال ۷، است.
به نوشته واینت، وظیفه اصلی یگان ۵۷۰۰ یافتن، بررسی، آمادهسازی، علامتگذاری و کنترل باندهای موقت و فرودگاههایی است که هواپیماهای ترابری نیروی هوایی بتوانند در آنها فعالیت کنند؛ در بسیاری موارد، این مکانها بسیار دورتر از مرزهای اسرائیل و در خاک دشمن قرار دارند. فرمانده یگان میگوید نیروهایش از نظر بُرد عملیات محدودیتی ندارند و تنها محدودیت اصلی، ویژگیهای زمین است. رزمایشی که خبرنگار واینت شاهد آن بود در جنوب صحرای نقب برگزار شد، اما به نوشته خبرنگار، تماشای فرود و برخاستن هواپیماهای ترابری در این منطقه تداعیکننده عملیات در ایران، عراق یا سوریه بود.
در ماه مه و در میانه عملیات «شیر غران»، والاستریت ژورنال گزارش داد اسرائیل برای پشتیبانی از عملیات هوایی در ایران، یک پایگاه نظامی مخفی در صحرای عراق ایجاد کرده بود. بر اساس این گزارش، نیروهای ویژه در این تاسیسات حضور داشتند و از آن بهعنوان مرکز لجستیکی نیروی هوایی استفاده میشد. گروههای جستوجو و نجات نیز برای شرایطی که هواپیمای اسرائیلی سرنگون و خلبان ناچار به خروج اضطراری در خاک دشمن شود، آنجا مستقر شده بودند. نیویورکتایمز نیز گزارش داد که دو پایگاه نظامی مخفی وجود داشت و برنامهریزی برای آنها از سال ۲۰۲۴ آغاز شده بود.
یکی از افسران یگان ۵۷۰۰ که آن زمان فرمانده یک گروه بود، به واینت میگوید همراه چند نیروی ذخیره و دیگر یگانهای بال ۷ در عملیاتی خارج از مرزهای اسرائیل شرکت داشت. ماموریت آنها یافتن، آمادهسازی و علامتگذاری باندی در نقطهای دورافتاده بود تا چند هواپیما بتوانند در زمینی بیابانی فرود بیایند که پیش از آن هیچ هواپیمایی در آن فرود نیامده بود. آمادهسازی حدود دو هفته طول کشید و برنامهریزی دقیق و تمرین شرایط احتمالی را شامل میشد. عملیات در تاریکی شب و در بازه زمانی بسیار محدودی انجام شد. پس از صدور مجوز فرود از طریق ارتباط رادیویی رمزگذاریشده، چند هواپیما در محل فرود آمدند و نیرو و تجهیزات منتقل کردند. این افسر پس از پایان عملیات چند سنگ از محل با خود آورد، کاری که به سنتی میان نیروهای این یگان تبدیل شده است.
یگان ۵۷۰۰ در دسامبر ۱۹۷۳، اندکی پس از جنگ یوم کیپور، تشکیل شد. در دهه ۱۹۸۰ و در جریان عملیات انتقال یهودیان اتیوپیایی به اسرائیل، این یگان در صحرای سودان باندی برای هواپیماهای هرکولس آماده کرد. در جنگ اول لبنان نیز فرودگاه بینالمللی بیروت را برای نیروی هوایی اداره کرد. فعالیتهای این یگان فقط به خارج از مرزهای اسرائیل محدود نمیشود.
پس از حمله ۷ اکتبر حماس، این یگان امکان فرود هواپیماهای ترابری حامل نیروهای کمکی در نزدیکی مناطق مرزی غزه را فراهم کرد و در جریان جنگ ایران نیز باندهای موقتی دور از پایگاههای نیروی هوایی که زیر حملات موشکی قرار داشتند، ایجاد کرد.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
پذیرش نیرو در این یگان سالی یک بار انجام میشود و از نوامبر ۲۰۲۳، زنان نیز برای نخستین بار امکان ورود پیدا کردند. اکنون، حدود یکچهارم نیروهای رزمی یگان ۵۷۰۰ را زنان تشکیل میدهند. یکی از فرماندهان زن میگوید از نخستین روز آموزش هیچ تفاوتی میان زنان و مردان وجود ندارد و نیروهای زن همان وظایفی را انجام میدهند که سربازان مرد بر عهده دارند. فرمانده یگان نیز ورود زنان به یگان را موفقیتآمیز توصیف کرده است.
نیروهای زن و مرد برای دریافت نشان رزمی یگان ابتدا آموزش مقدماتی پیادهنظام را همراه نیروهای شلدگ و یگان ۶۶۹ میگذرانند. سپس، آموزش تخصصی آغاز میشود. در مرحله نخست، اصول نظری مانند ویژگیهای باند، معیارهای لازم برای فرود هواپیما و مقررات هوانوردی آموزش داده میشود. در مرحله پیشرفته، نیروها آموزش عملی میبینند که چگونه محل مناسب را پیدا، آماده، و علامتگذاری، و هواپیما را برای فرود هدایت کنند. ناوبری نیز بخش مهمی از آموزش است. دوره اصلی حدود هشت ماه طول میکشد و در پایان همه نیروها عنوان «متصدی فرود» میگیرند. سپس، هر یک در یکی از چهار حوزه بررسی خاک، کنترل ترافیک هوایی، رانندگی عملیاتی یا امدادگری تخصص پیدا میکنند. دیدهبانی و هدایت پهپاد نیز از وظایف جانبی است.
یکی از مهمترین مسئولیتها بر عهده کارشناس خاک است که باید مشخص کند زمین توان تحمل وزن هواپیماهای ترابری سنگین هرکولس را دارد یا خیر. یک ارزیابی اشتباه ممکن است باعث فرو رفتن هواپیما در زمین یا پنچری لاستیک شود و در بدترین حالت، به سقوط هواپیما بینجامد.
کارشناسان خاک علاوه بر دانش تخصصی، از ابزارهای بهنسبت ساده استفاده میکنند. یکی از آنها میلهای فلزی است که در زمین فرو میکنند تا میزان سختی خاک مشخص شود. علامتهای روی میله نیز امکان اندازهگیری موانعی مانند پوشش گیاهی را فراهم میکند. دستگاه جیپیاس مچی نیز برای تعیین مختصات، طول و عرض باند استفاده میشود تا اطلاعات دقیق در اختیار خلبان قرار گیرد. در کنار نیروهای عادی، کارشناسان باتجربه ذخیره نیز فعالیت میکنند؛ برخی زمینشناس و بسیاری کشاورزند و شناخت تجربی آنها از تاثیر باران و پوشش گیاهی بر زمین در ارزیابی مناسب بودن باند اهمیت دارد. یکی از روشهای بررسی حتی چشیدن خاک برای تخمین میزان شوری و ترکیبات معدنی است.
شرایط جوی نیز میتواند وضعیت باند را بهسرعت تغییر دهد. باد، مه و گردوغبار بر دید تاثیر میگذارند و باران ممکن است زمینی بهنسبت سخت را ظرف چند دقیقه به گل تبدیل کند.
فرمانده یگان میگوید نیروها هنگام ورود به محل ممکن است با شرایط پیشبینینشده متعددی روبهرو شوند و وظیفه آنها این نیست که به خلبان بگویند چرا نمیتواند فرود بیاید، بلکه باید تا حد ممکن شرایط فرود ایمن را فراهم کنند. گاهی راهحل ساده است، مانند برداشتن مانع از روی باند، اما در موارد دیگر فرمانده باند و نیروهایش باید راهحلهای ابتکاری پیدا کنند.
اگر کارشناس خاک مسئول تایید زمین باشد، کنترلکننده ترافیک هوایی مسئول حرکت هواپیما و صدور مجوز فرود یا برخاستن است. هر باند موقتی که یگان ایجاد میکند عملا برج مراقبت خود را دارد؛ اما این برج ساختمان نیست. به گفته یکی از افسران، «برج متحرک» ممکن است یک یا چند سرباز مجهز به جلیقه، بیسیم، دوربین دوچشمی، تجهیزات دید در شب، و دستگاه اندازهگیری سرعت و جهت باد باشد.
پیش از فرود یا برخاستن، باند با تجهیزات حرارتی بررسی میشود تا اطمینان حاصل شود انسان یا حیوانی وارد آن نشده است. ورود حیواناتی مانند گراز وحشی یا کفتار هنگام فرود میتواند حادثهای جدی ایجاد کند. یگان پس از آماده کردن باند، مسئول محدوده هوایی تعیینشده پیرامون آن نیز میشود و کنترلکننده ترافیک هوایی و فرمانده باند مسئولیت هدایت عملیات را بر عهده میگیرند.
یکی از کنترلکنندگان زن از نخستین ماموریت عملیاتیاش میگوید که باید هواپیمایی پر از نیرو را هدایت میکرد. پس از آمادهسازی باند، طوفان شن غیرمنتظرهای آغاز شد و دید ابتدا به حدود ۱۰۰ متر و سپس، به صفر رسید. هواپیما در حال نزدیک شدن بود، اما نیروهای زمینی حتی باند را نمیدیدند. از خلبان خواسته شد یک دور دیگر بزند تا شاید شرایط بهتر شود. سرانجام با تایید فرمانده یگان، اجازه فرود صادر شد و پنج ثانیه پیش از تماس هواپیما با زمین، باند ناگهان قابل مشاهده شد و هواپیما سالم فرود آمد.
علامتگذاری باند برای خلبان بخش مهم دیگری از عملیات است. در روز، از صفحات رنگی و پرچمهای کوچک و در شب، از چراغهایی استفاده میشود که میتوانند نور مرئی یا فروسرخ قابلمشاهده با تجهیزات ویژه ساطع کنند. این قابلیت هنگام ایجاد باند در خاک دشمن اهمیت ویژهای دارد.
یافتن منطقه مناسب نیز خود ماموریتی جداگانه است که به اطلاعات و همکاری با دیگر یگانها نیاز دارد. در طول سالها، مجموعهای از باندهای احتمالی با مختصات دقیق تهیه شده است، اما ممکن است نیروها ناچار شوند هواپیمایی را در مکانی خارج از این فهرست محرمانه فرود آورند. فرمانده یگان میگوید نیروهایش برای چنین شرایطی نیز آمادهاند.
بال ۷ که یگانهای ۵۷۰۰، شلدگ، ۶۶۹ و آراد را در بر میگیرد، در سال ۲۰۲۰ تشکیل شد. آراد یگانی بهنسبت جدید است که تمام نیروهای آن زناند. یکی از ماموریتهای بال ۷، آمادگی برای نجات خلبانانی است که در عملیات مجبور به خروج اضطراری از هواپیما میشوند. فرمانده یگان میگوید هر خلبان جنگندهای که برای بمباران ایران اعزام میشود، میداند در صورت وقوع حادثه نیرویی برای نجات او اعزام خواهد شد. یگان ۵۷۰۰ نیز در صورت درخواست، توانایی آماده کردن باندی موقت برای نیروهای آماده عملیات نجات را دارد.
