کشف ماده‌ موجود در تمشک در فضای میان‌ستاره‌ای

دانشمندان برای نخستین بار قند طبیعی «اریترولوز» را در نزدیکی مرکز کهکشان راه شیری یافته‌اند

عکس تزئینی - تصویر آسمان پرستاره در شب  - canva

دانشمندان در فضای میان‌ستاره‌ای قندهای طبیعی معلق کشف کرده‌اند و این کشف می‌تواند جست‌وجو برای یافتن حیات فرازمینی را به شکلی بنیادین دگرگون کند.

پژوهشگران «اریترولوز» (erythrulose) را که روی زمین در تمشک و محصولات برنزه‌کننده مصنوعی یافت می‌شود، در نزدیکی مرکز کهکشان ما شناسایی کردند.

این کشف می‌تواند به پاسخ به یکی از بزرگ‌ترین پرسش‌ها درباره خاستگاه حیات روی زمین و چگونگی شکل‌گیری احتمالی آن در سایر نقاط گیتی کمک کند.

قندها برای موجودات زنده نقشی اساسی دارند: آن‌ها ستون اصلی مولکول‌های دی‌ان‌ای و آر‌ان‌ای، یعنی مولکول‌هایی‌اند که بدن ما را تشکیل می‌دهند و به تامین انرژی فرایندهای زیستی کلیدی کمک می‌کنند. پژوهشگران همچنین بر این باورند که قندها در آغاز [پیدایش] حیات نیز نقشی مهم ایفا کردند.

با وجود این اهمیت، اخترشناسان هنوز نمی‌دانند این قندها چگونه توانسته‌اند روی زمین یا در نقاط دیگر شکل بگیرند. برای نمونه، آزمایش‌های انجام‌شده در آزمایشگاه‌ها نشان می‌دهد که امکان تشکیل این قندها در شرایط پیش از پیدایش حیات، وجود نداشت.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

اخترشناسان پیش‌تر در نمونه‌های به‌دست‌آمده از شهاب‌سنگ‌ها و سیارک‌ها قندهایی را یافته بودند؛ موضوعی که نشان می‌دهد خاستگاه برخی از آن‌ها ممکن است از ابر مولکولی آغازینی باشد که منظومه شمسی ما از آن شکل گرفت. اما تاکنون هیچ نمونه‌ای از این قندها در محیط میان‌ستاره‌ای، یعنی فضایی که میان ستارگان قرار دارد، پیدا نشده بود.

اکنون پژوهشگران چنین نمونه‌ای را در جهت ابر مولکولی موسوم به «جی+۰.۶۹۳‌ــ۰.۰۲۷» (G+0.693−0.027) که در نزدیکی بخش میانی کهکشان راه شیری ما قرار دارد، شناسایی کرده‌اند.

آن‌ها این مولکول را با استفاده از نقشه‌برداری‌های فوق‌حساسی که به کمک دو تلسکوپ قدرتمند انجام شد، شناسایی کردند.

پژوهشگران در داده‌های به‌دست‌آمده از آن تلسکوپ‌ها، داده‌هایی را یافتند که با اریترولوز، هنگامی که در آزمایشگاه اندازه‌گیری می‌شود، مطابقت داشت.

این پژوهش همچنین نشان داد که این قند پیچیده، که تنها کتون چهارکربنه ممکن است، به‌مراتب فراوان‌تر از قندهای مشابه اما ساده‌تر سه‌کربنه‌ای است که پژوهشگران هیچ نمونه‌ای از آن‌ها نیافتند. ایزاسکون خیمنس‌سرا، نویسنده اصلی این مقاله جدید، گفت: «این یافته غیرمنتظره بود، زیرا دیدگاه رایج در اخترشیمی این است که مولکول‌های میان‌ستاره‌ای از طریق افزوده شدن پیاپی اتم‌های کربن، بزرگ‌تر می‌شوند.»

این موضوع نشان می‌دهد که بین حدود نیم تا ۵۰ میلیون تن از این قند ممکن است حدود چهار میلیارد سال پیش، در جریان دوره بمباران سهمگین پایانی، به زمین رسیده باشد. پژوهشگران گفتند که این قند با رسیدن به زمین، ممکن است به آغاز روند شکل‌گیری حیات روی زمین کمک کرده باشد.

نتایج این پژوهش در مقاله‌ای جدید با عنوان «شناسایی یک قند چهارکربنه دست‌سان (chiral) در فضای میان‌ستاره‌ای» انتشار یافت که در مجله نیچر آسترونومی (Nature Astronomy) منتشر شده است.

© The Independent

بیشتر از علوم