تصمیم شورای پزشکی و دندانپزشکی پاکستان برای اخراج دانشجویان افغان از رشتههای پزشکی، دندانپزشکی، پرستاری و مامایی، موجی از نگرانی و اعتراض را در میان دانشجویان و شماری از سیاستمداران و دیپلماتهای پاکستانی برانگیخته است. بهخصوص که برخی از این دانشجویان با بورسیههای دولتی و قانونی وارد دانشگاههای پاکستان شدهاند و اکنون در آستانه فارغالتحصیلی قرار دارند.
دانشجویان افغان رشتههای پزشکی عمومی و دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی جناح سند کراچی، در نامهای خواستار مداخله فوری برای جلوگیری از اخراج از دانشگاههای پاکستان شدند.
آنان در این نامه نوشتند: «این تصمیم دانشجویان سال اول تا سال آخر را با خطر اخراج روبرو میکند؛ با وجود اینکه ما از طریق بورسیههای دولتی پذیرفته شدیم و به ما اطمینان داده شد که اجازه خواهیم داشت تحصیلاتمان را به پایان برسانیم. اجرای مقررات جدید درباره دانشجویانی که پیشتر ثبتنام کردهاند، ناعادلانه است و اصل انصاف و تداوم آموزش را تضعیف میکند.»
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
این دانشجویان افزودند که اجرای مقررات جدید، دانشجویانی را که بر اساس مقررات قبلی، قانونی و با «حسن نیت» در دانشگاههای پاکستان پذیرفته شدند، تحت تاثیر قرار میدهد.
در این نامه بر وضعیت ویژه دانشجویان دختر نیز تاکید شده و آمده است: «بسیاری از ما به دلیل محدودیتهای وضعشده بر تحصیل زنان، نمیتوانیم تحصیلات عالی خود را در افغانستان ادامه دهیم. محروم کردن ما از فرصت تکمیل تحصیلات در پاکستان عملا به آینده حرفهای ما پایان خواهد داد.»
دانشجویان افغان همچنین خواستار رعایت تعهدات آموزشی و اصول بشردوستانه در چارچوب برنامههای بورسیه شدند و نوشتند: «تعهدات آموزشی بشردوستانه در چارچوب برنامههای بورسیه باید رعایت شوند. اخراج دریافتکنندگان بورسیه اعتماد به همکاریهای علمی بینالمللی را تضعیف میکند.»
در بخش دیگری از این نامه آمده است: «دانشجویان سال آخر در آستانه فارغالتحصیلی قرار دارند. جلوگیری از تکمیل تحصیلات آنان سالها تلاش را هدر میدهد و افغانستان را از پزشکانی که بهشدت به آنها نیاز دارند، محروم میکند.»
این دانشجویان از نهاد مخاطب نامه خواستند که با مقامهای پاکستانی برای توقف اخراج دانشجویان افغان مذاکره و زمینه تکمیل تحصیلات دانشجویانی را که قبلا در دانشگاههای این کشور ثبتنام شدهاند، فراهم کند. آنان همچنین خواستار در نظرگرفتن تسهیلات ویژه برای دانشجویان دختر و رعایت تعهدات مربوط به بورسیههای بینالمللی شدهاند.
شورای پزشکی و دندانپزشکی پاکستان دستور داده است که دانشجویان افغان مشغول تحصیل در رشتههای پزشکی، دندانپزشکی، پرستاری و مامایی از دانشگاهها و کالجهای این کشور اخراج شوند. دانشجویان مشمول این تصمیم، از جمله شماری از دختران، در سالهای مختلف تحصیلی قرار دارند و برخی از آنان در آستانه فارغالتحصیلیاند.
شمار دقیق دانشجویان افغان رشتههای پزشکی و دندانپزشکی در پاکستان مشخص نیست، اما پس از ادامهدار شدن ممنوعیت تحصیل دختران در افغانستان، شماری از آنان برای ادامه تحصیل به پاکستان رفتند و اکنون تصمیم شورای پزشکی و دندانپزشکی پاکستان آینده تحصیلی آنان را با خطر روبهرو کرده است.
رژیم طالبان در افغانستان تحصیل دختران بالاتر از کلاس ششم را ممنوع کرده و در دانشگاهها را نیز به روی زنان بسته است. از این رو بازگشت دانشجویان دختر به افغانستان میتواند به معنای پایان تحصیلات عالی آنان باشد.
سفارت طالبان در اسلامآباد نیز خواستار بازنگری در تصمیم شورای پزشکی و دندانپزشکی پاکستان برای اخراج دانشجویان افغان شد. در اطلاعیه این سفارتخانه آمده است: «حوزههای مهم و حیاتی همچون علم، آموزش و روابط انسانی باید از اختلافات سیاسی مصون نگه داشته شوند و فرصتهای آموزشی و علمی نباید تحت تاثیر تحولات و اختلافات سیاسی قرار گیرند.»
تصمیم اخراج دانشجویان افغان رشتههای پزشکی و دندانپزشکی از دانشگاههای پاکستان با انتقاد شماری از سیاستمداران و دیپلماتهای این کشور نیز مواجه شده است. آصف درانی، نماینده ویژه پیشین پاکستان در امور افغانستان، اخراج دانشجویان پزشکی افغان را «تکاندهنده» توصیف کرد.
او در حساب کاربری خود در ایکس نوشت: «اخراج این دانشجویان، بهویژه زنان جوانی که فقط برای تحصیل با موانع فوقالعاده دشواری مبارزه کردهاند، صرفا یک موضوع اداری نیست؛ بلکه مسئله انسانیت، همدلی و مسئولیت اخلاقی خود پاکستان است.»
درانی هشدار داد که بازگرداندن دانشجویان دختر به افغانستان، جایی که زنان و دختران با محدودیتهای شدید آموزشی روبرو هستند، میتواند سالها تلاش آنان را نابود کند و امیدشان برای پزشک شدن را بر باد دهد.
او نوشت: «اگر این دانشجویان با بورسیه دولت پاکستان در این کشور تحصیل میکنند، دلایل حمایت از آنان قویتر میشود. پاکستان همواره از پیوندهایش با مردم افغانستان سخن گفته. اکنون زمان آن است که نشان دهد این سخنان معنا دارند.»
منصور احمد خان، سفیر پیشین پاکستان در کابل، نیز از شورای پزشکی و دندانپزشکی این کشور خواست محدودیت وضعشده بر دانشجویان افغان را لغو کند. او تاکید کرد که تصمیم درباره دانشجویان افغان دانشکدههای پزشکی پاکستان باید با در نظر گرفتن ملاحظات انسانی و روابط تاریخی و تمدنی میان مردم دو کشور، بازنگری و به دانشجویان افغان اجازه داده شود تحصیلاتشان را در پاکستان تکمیل کنند و سپس به کشورشان بازگردند.
تصمیم اخراج دانشجویان افغان در حالی اتخاذ شد که روابط رژیم طالبان و پاکستان، پس از افزایش ناامنی و حملات تروریستی در این کشور، بهویژه در ایالتهای خیبر پختونخوا و بلوچستان در امتداد مرز افغانستان، بهشدت پرتنش شده است.
پاکستان رژیم طالبان را متهم میکند که علیه عوامل ناامنی در این کشور، از جمله تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) و گروههای همپیمان آن، اقدام موثری انجام نداده است. رژیم طالبان این اتهام را رد میکند و میگوید مسئول تامین امنیت در داخل خاک پاکستان نیست.
حملات هوایی پاکستان به خاک افغانستان در ماههای گذشته نیز روابط طالبان و اسلامآباد را بیشازپیش تیره کرد. در حال حاضر، گذرگاههای مرزی میان افغانستان و پاکستان برای تبادلات تجارت مسدود است؛ وضعیتی که میلیونها دلار به تجار دو کشور زیان وارد کرده است. در مقطع کنونی هیچ نشانه روشنی از کاهش تنشها و عادی شدن روابط دو طرف دیده نمیشود.
